stdarg(3)

NAZWA
stdarg, va_start, va_arg, va_end, va_copy - listy zmiennych argumentów

BIBLIOTEKA
Standardowa biblioteka C (libc, -lc)

SKŁADNIA
#include <stdarg.h>

void va_start(va_list ap, last);
type va_arg(va_list ap, type);
void va_end(va_list ap);
void va_copy(va_list dest, va_list src);

OPIS
Funkcję można wołać z różną liczbą argumentów różnych typów. Plik nagłówkowy <stdarg.h> deklaruje typ va_list i definiuje trzy makra, iterujące przez listę argumentów, których liczba i typy nie są znane wywołanej funkcji.

Wywołana funkcja musi zadeklarować obiekt typu va_list, który jest używany przez makra va_start(), va_arg() i va_end().

  va_start()
Makro va_start() inicjuje ap do dalszego użytku przez va_arg() i va_end() i musi być wywołane pierwsze.

Parametr last jest nazwą ostatniego argumentu przed zmienną listą argumentów, czyli ostatnim argumentem, którego typ jest funkcji znany.

Ponieważ adres tego parametru jest używany w makrze va_start(), nie powinien być deklarowany jako zmienna rejestrowa, funkcja czy typ tablicowy.

  va_arg()
Makro va_arg() rozwija się do wyrażenia, które ma typ i wartość następnego argumentu w wywołaniu. Argument ap to ap z va_list() zainicjowany przez va_start(). Każde wywołanie va_arg() zmienia ap tak, że następne wywołanie zwraca następny argument. Argument type jest nazwą typu, podaną tak że typ wskaźnika do obiektu, który ma podany typ, można uzyskać przez dodanie * do type.

Pierwsze użycie makra va_arg() po va_start() zwraca argument za last (ostatnim). Kolejne wywołania zwracają wartości pozostałych argumentów.

Jeśli nie ma następnego argumentu lub jeśli type nie jest zgodny z rzeczywistym typem następnego argumentu, pojawią się losowe błędy.

Jeśli ap zostanie przekazane do funkcji używającej va_arg(ap,type), to wartość ap po zakończeniu tej funkcji będzie nieokreślona.

  va_end()
Każdemu wywołaniu va_start() musi odpowiadać wywołanie va_end() w obrębie tej samej funkcji. Po wywołaniu va_end() wartość ap będzie nieokreślona. Lista może być przetwarzana wielokrotnie, przy czym każde przetworzenie musi być zawarte pomiędzy va_start() a va_end(). va_end() może być zarówno makrem, jak i funkcją.

  va_copy()
Makro va_copy() kopiuje (poprzednio zainicjowaną) listę src argumentów o zmiennej długości do dest. Zachowanie to jest takie samo, jakby va_start() zostało zaaplikowane do dest z tym samym argumentem last, po którym następowałaby ta sama liczba wywołań va_arg(), która była użyta do tej pory, aby osiągnąć bieżący stan zmiennej src.

Oczywista implementacja zawierałaby wskaźnik va_list do ramki stosu funkcji o zmiennej liczbie argumentów. Przy takiej konfiguracji (jak dotąd, najpowszechniejszej) nie ma żadnych przeciwwskazań do podstawienia

    va_list aq = ap;

Niestety, są również systemy, które robią to poprzez tablicę wskaźników (o długości 1) i wtedy niezbędne jest

    va_list aq;
    *aq = *ap;

Wreszcie, w systemach, które przekazują parametry w rejestrach, może okazać się konieczne przydzielenie pamięci przez va_start(), przechowanie tam argumentów, jak też wskazań, który argument jest następny, tak aby va_arg() mogło przejść całą listę. Wówczas va_end() może wreszcie zwolnić przydzieloną w tym celu pamięć. Aby dostosować się do tej sytuacji, C99 dodaje makro va_copy(), tak aby powyższe przypisanie mogło być zastąpione przez

    va_list aq;
    va_copy(aq, ap);
    ...
    va_end(aq);

Każdemu wywołaniu va_copy() musi odpowiadać wywołanie va_end() w obrębie tej samej funkcji. Niektóre systemy nieudostępniające va_copy() mają zamiast niej __va_copy, gdyż ta nazwa była używana w szkicu standardu.

ATRYBUTY
Informacje o pojęciach używanych w tym rozdziale można znaleźć w podręczniku attributes(7).
Interfejs | Atrybut | Wartość
va_start(), va_end(), va_copy() | Bezpieczeństwo wątkowe | MT-Safe
va_arg() | Bezpieczeństwo wątkowe | MT-Safe race:ap

STANDARDY
C99.

BŁĘDY
W przeciwieństwie do makr varargs, makra stdarg nie zezwalają programistom na tworzenie funkcji bez ustalonych argumentów. Problem ten powoduje utrudnienia podczas konwersji kodu varargs na kod stdarg, a także utrudnia tworzenie funkcji, które mają za zadanie jedynie przekazać wszystkie swoje argumenty do funkcji pobierającej argument va_list, takiej jak vfprintf(3).

PRZYKŁADY
Funkcja foo pobiera łańcuch znaków formatujących i wypisuje argumenty z nimi związane w oparciu o typ argumentu.

    #include <stdio.h>
    #include <stdarg.h>
    void
    foo(char *fmt, ...)   /* '...' is C syntax for a variadic function */
    {
        va_list ap;
        int d;
        char c;
        char *s;
        va_start(ap, fmt);
        while (*fmt)
            switch (*fmt++) {
            case 's':              /* string */
                s = va_arg(ap, char *);
                printf("string %s\n", s);
                break;
            case 'd':              /* int */
                d = va_arg(ap, int);
                printf("int %d\n", d);
                break;
            case 'c':              /* char */
                /* need a cast here since va_arg only
                   takes fully promoted types */
                c = (char) va_arg(ap, int);
                printf("char %c\n", c);
                break;
            }
        va_end(ap);
    }

ZOBACZ TAKŻE
vprintf(3), vscanf(3), vsyslog(3)

TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są: Przemek Borys <pborys@dione.ids.pl>, Andrzej Krzysztofowicz <ankry@green.mf.pg.gda.pl>, Robert Luberda <robert@debian.org> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>

Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public License w wersji 3 (https://www.gnu.org/licenses/gpl-3.0.html) lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres listy dyskusyjnej manpages-pl-list@lists.sourceforge.net.